زندگینامه امیر افتخاری (سید علی افتخاری)
سید علی افتخاری، معروف به «امیر» در ۷ مرداد ۱۳۴۳ در محله نیکمرام شهر رشت به دنیا آمد. او فوتبال را از تیم منتخب گیلان در لیگ استانی قدس آغاز کرد و خیلی زود به تیم ملی دعوت شد.

در تیم ملی، مربیان او را در مرکز خط میانی و دفاع چپ به بازی میگرفتند، جایگاهی که نشان از انعطاف تاکتیکی بالایش داشت.
نوجوانی و زندگی شخصی
فوتبال را از همان روزهایی شروع کرد که خودش را شناخت؛ در زمینهای خاکی محله نیکمرام رشت، جایی که نبود کفش مناسب و ریشههای درختان، پاهایش را زخمی میکرد، اما انگیزهاش را نه! نخستین تیمش سپیدرود رشت بود، اما خیلی زود به فوتبال محلات برگشت و تکنیکش را مدیون همان مسابقات خیابانی میداند.

در سال ۵۹، یکی از بچههای محله به نام رضا کاظمی او را به ایرانمهر معرفی کرد و زیر نظر احمد آهنگی، فوتبالش شکل رسمی گرفت. پس از سربازی، در ۱۳۶۳ به استقلال رشت پیوست و مسیر حرفهای او از همانجا جدی شد.

اما متاسفانه در سال 77 به تهران سفر کرد (زمانی که استقلال رشت به لیگ کشور راه یافت) و به کشاورز تهران پیوست و دیگر بهعنوان بازیکن به رشت بازنگشت. این جدایی زودهنگام از شهر و دیارش، یکی از نقاط عطف زندگی حرفهای او بود.
دستاوردها و کارهای مهم
افتخار به دست آوردن شش جام، او را به یکی از جامآورترین بازیکنان فوتبال ایران در عرصه داخلی و آسیایی تبدیل کرد.

با سایپا سه جام قهرمانی لیگ و حذفی را فتح کرد، با پرسپولیس قهرمان لیگ شد و بهعنوان یار کمکی با استقلال قهرمان آسیا شد.

او در لباس تیم ملی ایران، مدال طلای بازیهای آسیایی پکن (۱۹۹۰) و مقام سوم جام ملتهای آسیا (۱۹۸۸) را به دست آورد.

امیر افتخاری در مجموع ۲۱ بازی ملی در کارنامه خود دارد.
القاب و نامهای ماندگار
به وی لقب «موفقترین ستاره رشتی فوتبال ایران» دادهاند و در گزارشهای ورزشی گیلان از او بهعنوان «پرافتخارترین فوتبالیست تاریخ گیلان» یاد میشود.

اما مشهورترین لقب هواداریاش «چینیبزن» است؛ پس از گلی که در تیرماه ۱۳۶۸ به تیم ملی چین زد، هواداران رشت او را با این نام صدا میزدند.
زندگی امروز و فعالیتهای کنونی
او سالها است در ونکوور کانادا زندگی میکند و اقامت دائم این کشور را دارد. خودش این زندگی را «آرام و دور از استرس» توصیف کرده است. مدرک مربیگری A آسیا و B یوفا را دارد و چندین سال است در ونکوور کلاسهای آموزش فوتبال برگزار میکند.

اصلیترین فعالیت باشگاهی او، سرمربیگری شاهین ونکوور است؛ تیمی ایرانیالاصل با حدود دو دهه قدمت که در لیگ دسته اول ایالتی کانادا بازی میکند و او همراه با همکارانش آن را از دسته دوم بالا آورده است. در کنار این تیم، یک تیم دیگر در لیگ شهری ونکوور را هم تمرین میدهد و به کودکان معلول در ایران نیز از راه دور کمک میکند.

بهترین پنالتی زن