زندگینامه انوش نصراللهزاده ماسوله
انوش نصر ماسوله از بازیگران پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون ایران است که نزدیک به هفت دهه فعالیت هنری مستمر، او را به یکی از ستونهای فرهنگ گیلان تبدیل کرده است.

برخلاف بسیاری از چهرههای هنری که تنها با نامی از آنها یاد میشود، زندگی او سرشار از جزئیاتی است که کمتر در منابع رسمی بازتاب یافته است.
از تماشاخانه گیلان تا تشکیل گروه آتوسا
او در ۱۲ اسفند ۱۳۱۸ در شهر رشت و در خانوادهای اصالتاً ماسولهای متولد شد. فعالیت هنری را از ۱۶ سالگی در تماشاخانه گیلان آغاز کرد و نخستین تجربه بازیگریاش در نمایش «نارنج مفقود» رقم خورد.

در سال ۱۳۴۵ همراه با هنرمندانی چون: احمد بدرطالعی، محمد بشرا، سید ابراهیم ضمیر و بیژن نیکجو گروه هنری «آتوسا» را پایهگذاری کرد. گروهی که آثاری چون: مردی که مرده بود و خود نمیدانست و چوب به دستهای ورزیل را روی صحنه بردند و تا سال ۱۳۵۷ به فعالیت خود ادامه دادند.
نشان درجه یک هنری و «مرد هزار نقش»
در اختتامیه جشنواره ملی فیلمنامه و نمایشنامهنویسی آیات، نشان درجه یک هنری به او تعلق گرفت. خودش در این باره میگوید: «من نسل چهارم تئاتر گیلان هستم. نشان درجه یک هنری را در گیلان سه نفر دارند که من نفر دوم هستم».


همچنین در مراسم پاسداشت ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ در رشت، از او با عنوان «مرد هزار نقش» یاد شد؛ لقبی که به تنوع گسترده نقشآفرینیهایش در تئاتر، رادیو، سینما و تلویزیون اشاره دارد.
روایت خاطرات و انتقال میراث هنری
کتاب «خداحافظ چارلی» حاصل گفتوگوهای کیوان سلحشوری با انوش نصرالله است که خاطراتش را از هفت تا هفتاد سالگی در بر میگیرد. مستند خداحافظ چارلی به کارگردانی فرشته توکلی نیز در جشنواره میراث ناملموس رتبه دوم را کسب کرد.

در خرداد ۱۴۰۵ نیز کتاب «میراثی از هنرمندان» به قلم او و دخترش، دکتر آذین نصراللهزاده ماسوله، در پژوهشکده گیلانشناسی دانشگاه گیلان رونمایی شد.
زندگی امروز، فعالیتها و حضور در صحنه
آقای نصر ماسوله اکنون در ۸۶ سالگی به سر میبرد، اما همچنان فعال است. دخترش نقل میکند که او گاهی تا بعد از نیمه شب مطالعه میکند.

در سالهای اخیر نیز با پیوستن به شبکه کتابخوانان مجازی، مردم را به کتابخوانی در دوران کرونا دعوت کرده است. حضورش در مراسم تجلیل ۱۴۰۵ نشان میدهد که همچنان بهعنوان مرجعی فرهنگی در گیلان حضور دارد.

هنرمند عزیز و محترم واقعا افتخار ایران و گیلان هستند.