طبیعت یکی از اصلیترین عناصر آثار محجوبی بوده و درختان، اسبها و مناظر سرسبز طبیعت از نمادهای تکرارشونده آثار او هستند.
ارتباط او با طبیعت از دوران کودکی در لاهیجان شکل گرفت و بعدها در نقاشی‌هایش نیز نمود پیدا کرد. طبیعت‌گرایی و توجه او به زیبایی‌های طبیعی از ویژگی‌های مهم آثار او است.
محجوبی بیش از ۹۰ نمایشگاه بینالمللی و داخلی برگزار کرده و از پادشاه نپال جایزه دریافت نموده است. او در رشته معماری منظر نیز فعالیت داشته و طراح پارک ساعی تهران و پارکهای ملت، لاله، نیاوران و جمشیدیه بوده است.
زیرا تابلوهایش تصویری فرازمینی و انتزاعی از درختان، اسبها و طبیعت بکر را به نمایش میگذارد.
پروفایل شما بهروزرسانی شد.
اشتراک گذاری صفحه
حسین محجوبی هنرمند نقاش بین المللی گیلانی
در هنر معاصر ایران، نام حسین محجوبی با مفهوم آرامش و تقدس طبیعت گره خورده است. نقاش و معماری که 70 سال در هنر نوگرایانه ایران فعالیت دارد و آثارش از مرزها گذشته و در دیگر قاره‌ها به نمایش درآمده‌اند. نقاشیهای او مانند پنجره‌ای گشوده رو به بهشت، حکایت تلاش ابدی انسان برای بازگشت به سرشت گمشده خویش را روایت می‌کنند.
محل تولد و دوران کودکی
حسین محجوبی در سال ۱۳۰۹ خورشیدی در شهر لاهیجان دیده به جهان گشود. زندگی در گیلان نخستین آشنایی او با طبیعت را شکل داد، موضوعی که در طول عمر هنری‌اش به سوژه‌ی اصلی نقاشی‌هایش تبدیل شد. او از نوجوانی شیفته ترسیم مناظر اطراف خود بود و اولین آثارش را با دقت به زیبایی‌های لاهیجان ثبت کرد.
سال 1329، حادثه‌ای غیرمنتظره و حمایت دکتر محمدعلی مجتهدی گیلانی، نقطه عطفی در زندگی او شد تا تحصیلات متوسطه را در دبیرستان البرز تهران ادامه دهد. سپس برای تحصیل رشته نقاشی به دانشکده هنرهای زیبا رفت و همزمان به فراگیری رشته معماری پرداخت. در سال 1335 اولین افتخار بینالمللی خود را ثبت کرد و توانست جایزه اول نمایشگاه جمعی انجمن ایران و آمریکا را بدست آورد.
فعالیت معماری و آثار فضاى سبز استاد حسین محجوبی
محجوبی پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی در سازمان شهرداری تهران مشغول به کار شد و طراحی و اجرای تعدادی از شناخته‌شده‌ترین پارکهای تهران را بر عهده گرفت. مهمترین اثر او در این زمینه، طراحی و اجرای پارک ساعی تهران در سال 1342 است.
تا سال 1352، نظارت و طراحی پارکهای نیاوران، لاله، ملت، جمشیدیه، شفق و خزانه را در کارنامه خود ثبت کرد. طراحی فضای سبز مجموعه ورزشی استادیوم آزادی و فضای سبز فرودگاه مهرآباد از دیگر کارهای اوست. در سال ۱۳۵۳ با انتقال به وزارت کشاورزی، نخستین پارکهای کویری کشور را در کاشان، یزد، کرمان و سبزوار پایه‌گذاری کرد.
گالری نقاشی و آثار معروف
در سال 1393 «خانه محجوبی» را بنیان گذاشت، مجموعه‌ای که در آن کارگاه نقاشی و نمایشگاه آثار او برپاست. این گالری به یکی از پاتوق‌های فرهنگی و هنری تهران تبدیل شد و نقش مهمی در معرفی هنرمندان نسل جوان ایفا کرد. در اردیبهشت ۱۴۰۰ سالنی اختصاصی با سیزده اثر او که به دانشگاه تهران وقف شده بود، در باغ موزه نگارستان گشوده شد.
تلاش‌های او در نقاشی، معماری منظر، تصویرسازی کتاب و کالیگرافی به ثبت آثاری ماندگار منجر شد که افتخارات بینالمللی بسیاری را برای او به ارمغان آورد. از جمله آثار و افتخارات این هنرمند:
آثار نقاشی: مجموعه‌های «حرکت اسبها»، «اسبها و درختان»، «محصول انسان»، «خاطرات سفر»، «طبیعت بی‌جان»، «کالیگرافی» و «آبستره»
تصویرسازی کتاب: تصویرگری مجموعه شعر «اوخان» اثر جهانگیر سرتیپ‌پور، طراحی جلد «مرداب» نوشته فلورا قاجاریان، جلد «آهنگی برای تو» از سیدعلی میرمهرکار و تصویرسازی کتاب «افسانه باران در ایران» نوشته مهدخت کشکولی که به دریافت جایزه سلطنتی و نامزدی جایزه بینالمللی هانس کریستین اندرسون منجر شد.
تابلو عروج پیامبر: سفارشی که در سال ۱۳۵4 از سوی امیر کویت به او داده شد.
دیپلم افتخارات: نمایش آثار در نمایشگاه بینالمللی نپال و دریافت دیپلم افتخار از پادشاه نپال
نمایشگاه‌های بینالمللی و ایرانی: تابلوهای او تاکنون در حدود 90 نمایشگاه گروهی و انفرادی به نمایش درآمده و در بسیاری از گالری‌های جهان نگهداری میشود.
حسین محجوبی ملقب به نقاش بهشت
حسین محجوبی را برای نگاه عرفانی، سبک هنری منحصربه‌فرد و جهان‌بینی عمیق او نسبت به طبیعت، «نقاش بهشت» می‌نامند. او به جای تصویرکردن جهان همان‌گونه که هست، جهان را همان‌گونه که باید باشد نقاشی کرد.
محجوبی در ترسیم طبیعت از رنگ‌های درخشان دوری می‌کند، به سراغ طیف‌های خاموش می‌رود و در نقطه‌ای از تصویر، درخشش ناگهانی ایجاد می‌کند تا شکوه و آرامش طبیعت را به بیننده یادآور شود. در آثار او دو عنصر «درخت» و «اسب» تکرار می‌شوند. او درخت را مبنای زندگی و اسب را نماد انرژی می‌داند و با ترسیم قاب‌های از حرکت آزاد اسبها و شکوه درختان، به نقش انسان در تخریب طبیعت اعتراض می‌کرد.
در آثار محجوبی درختان تبریزی، به یاد باغ‌های لاهیجان، همچو میله‌های زندان از زمین به فلک کشیده شده‌اند و در میان انسان (به‌عنوان بیننده) و بهشت ترسیمی او قرار می‌گیرند. این تصاویر نمادی از زندگی اسیری انسان بر زمین و جدایی از بهشت موعود است.
خیابان حسین محجوبی در تهران
در مهرماه ۱۴۰۰، خیابانی در منطقه شش شهرداری تهران که به خانه‌ی محجوبی منتهی میشود، به نام استاد حسین محجوبی نام‌گذاری شد. همزمان با برگزاری مراسم رونمایی از تابلوی این خیابان، جشن امضای کتاب «عاشق درختان بهشت» هم برپا شد، کتابی به قلم امیر سقراطی که گفت‌وگوهای محجوبی را در کنار سال‌شمار زندگی هنرمند جمع‌آوری کرده است.