اهالی موسیقی و مردم محلی به او لقب «آقای صدای گیلان» را دادهاند.
به دلیل صدای گرم و دلنشین و ترانههایی که از جنس مردم هستند؛ همچنین با زندگی مردم محلی گیلانی گره خوردهاند که او را به چهرهای ماندگار تبدیل کرده است.
مردم و مسئولان تاکید بر این دارند که باید قدر این هنرمند پیشکسوت را دانست و نگذارند صدایش خاموش شود.
پروفایل شما بهروزرسانی شد.
اشتراک گذاری صفحه
زندگی نامه فرامرز دعایی
فرامرز دعایی، هنرمندی محبوب که هنوز هم با ترانههایش، دل عاشقان ترانههای فولکلور گیلکی را میلرزاند. او متولد سال 1331 در لشت نشا شهرستان رشت است. آقای دعایی خواننده، ترانهسرا، آهنگساز و نوازنده برجسته گیلانیان به شمار میرود.
وی دارای دو فرزند است که پسرش، سرنا دعایی راه پدر را در پیش گرفته است و به آهنگسازی و خوانندگی میپردازد.
آقای صدای گیلان از 5 سالگی خواندن و ضرب زدن را آغاز کرد و نواختن ساز ویولن را نزد پدرش «نورالدین دعایی» فرا گرفت. فعالیت رسمی حرفهای خود را در سال 1345 با قطعه «شکایت» شروع کرد و تا به امروز بهعنوان یکی از ماندگارترین چهرههای موسیقی گیلان شناخته میشود.
معروف ترین آهنگ های فرامرز دعایی
برخی از محبوبترین ترانههای این هنرمند نام آشنا (قبل و بعد از انقلاب) که به زبان گیلکی اجرا شده، عبارتند از:
از جمله افرادی که در زمینه ساخت موسیقی این قطعات گوش نواز طی سالهای فعالیتش با وی همکاری داشتند، میتوان منوچهر ویسانلو با ویولون، احمد سیگارچی با عود، هوشنگ افتخاری با ضرب، داریوش علیزاده با سنتور و جمشید مرادی با ویولون را نام برد.
فعالیتهای هنری اخیر فرامرز دعایی
فرامرز دعایی در حال حاضر در قید حیات است و در شهر لشت نشا سکونت دارد.
از فعالیتهای اخیر آقای صدای گیلان میتوان به حضور در برنامهها و کنسرتهای موسیقی گیلانی اشاره کرد. ترانههای دعایی ریشه در جان و دل مردم دارد و دلیل محبوبیت وی در همین است.