رضا نظری، مردی بود که بیش از سه دهه از عمرش را وقف شادی بخشیدن به مردم استان گیلان کرد و در اوج محبوبیت زندگی را بدرود گفت. هنرمندی که نه با بودجههای میلیاردی، نه با امکانات بالا، فقط با یک ابزار کار میکرد: شناخت عمیق و دقیق مردم دیارش. او میدانست چه چیزی گیلانیها را میخنداند و چطور میشود با یک کلمه گیلکی بر درد روزمره مردم مرهم گذاشت و هزار خاطره را زنده کرد.
رضا نظری، متولد 9 تیر ۱۳۵۵ در شهر بندرانزلی، بازیگر، طنز پرداز و کمدین گیلانی بود که بیش از سه دهه در عرصه تئاتر و تلویزیون فعالیت کرد. او با شخصیت «اسی دربدر» در سریال خندان شبکه باران به شهرت رسید و تا زمان درگذشتش در 3 دی ماه ۱۳۹۹ بر اثر بیماری سرطان خون، یکی از محبوبترین چهرههای طنز محلی ایران باقی ماند.
رضا نظری در رشته مدیریت خدمات بندری تحصیل کرد، رشتهای که نشانه از موقعیت جغرافیایی زادگاهش دارد. اما روح و قلب او، وی را به دنیای تئاتر و بازیگری کشاند.
فعالیت رضا نظری در دنیای هنر
وی از سال ۷۰ در حالی که فقط 15 سال سن داشت با نمایش «سفر» وارد عرصه بازیگری شد. این نمایش به کارگردانی علیرضا غاروریانی، نقطه آغاز مسیری بود که نظری را به یکی از محبوبترین چهرههای طنز گیلان تبدیل کرد. در سال ۱۳۸۰ حامد آهنگی در کنار رضا نظری کار در برنامه جنگ شبانه را آغاز نمود که نشانه اهمیت کاری نظری در آن زمان بود.
رضا نظری در نمایشهای «نخالههای دلباخته»، «دزدان ناشی»، «شبنشینی در گورستان»، «من فیروز ۲۵ سال دارم»، «تموم حرفات دروغ بود»، «این چند پدر ۱ و ۲» و «جنجالیهای ۲» به بازی پرداخت. این نمایشها که اکثرا به زبان گیلکی اجرا میشدند، ارتباط عمیقی با گیلانیان برقرار میکرد و خنده را به مردم سرزمینش هدیه میداد.
از سریالهایی که رضا نظری در آنها به ایفای نقش پرداخته میتوان به «کوچه خندان»، «سرخوشها»، «کمیسر دل نازک»، «بستنیسرای داغ»، «عطر ترنج»، «خانه پدری» و «آن سنگ گران» اشاره کرد.
او با شخصیت «اسی دربدر» در سریالهای شبکه باران به یکی از شخصیتهای ماندنی تلویزیون تبدیل شد. این شخصیت که با لهجه و فرهنگ گیلکی عجیبن شده، تبدیل به نمادی از طنز محلی گردید و پس از آن نام رضا نظری با این شخصیت گره خورد. او در سال 1389 به عنوان پربینندهترین هنرمند تئاتر استان لوح تقدیر و تندیس بلورین از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان دریافت کرد.
تاثیر بر فرهنگ گیلان
رضا نظری فراتر از یک بازیگر گیلانی، دلیل شادی و خنده مردم این سرزمین بود. او نقش زیادی در زنده نگه داشتن زبان گیلکی ایفا کرد و با استفاده از فرهنگ گیلانی، صحنههایی خلق کرد که ریشه در زندگی مردم همین سرزمین دارد.
او میکوشید مشکلات و رنج مردم را در قالب نمایشهای طنز نشان دهد و عقیده داشت، باید با زبان طنز مشکلات جامعه را بیان کرد. وی از مسئولان میخواست از نمایش مشکلات جامعه به شکل طنز ناراحت نباشند و در رفع این مشکلات کوشش کنند.
طنزهای گیلکی او مانند «این چند پدر» و «عشق هرگز نمیمیرد» هنوز هم در فضای مجازی دستبهدست میشود و نسلهای جدید را با هنر او آشنا میکند. اکنون با گذشت سالها از مرگ او، جایش در رشته طنز استان گیلان خالی است.
روزهای واپسین رضا نظری
رضا نظری در ماههای پایانی عمر به دلیل بیماری سرطان خون در بیمارستان توس تهران بستری بود و تحت شیمی درمانی قرار داشت. او پس از گذران 7 ماه دوره سخت بیماری در تاریخ 3 دی ماه 1399 در تهران درگذشت. پیکر او در آرامگاه گلزار شهدای انزلی در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.
خیابان رضا نظری در بندر انزلی
رضا نظری در سن 44 سالگی و در اوج فعالیت هنری از دنیا رفت. میراث او هنوز زنده است و آثار او هنوز در پلتفرمهای مختلف با استقبال مردم مواجه میشود. او هنرمندی بود که بر سادهترین صحنهها و با کمترین امکانات مردمش را میخنداند و شادی میآفرید. پس از درگذشت او، یکی از خیابانهای زادگاهش، بندر انزلی، به نامش نامگذاری شد.
تی خیرخواه، گیله مرد از گیلٚ تایم
او طنز را تلنگر و گوشزدی برای جلب توجه مخاطب و مسئولان به مسائل و مشکلات اجتماعی میدانست و همواره به فکر معضلات مردم ایران بود.
بیوگرافی رضا نظری، طنزپرداز گیلانی
رضا نظری، مردی بود که بیش از سه دهه از عمرش را وقف شادی بخشیدن به مردم استان گیلان کرد و در اوج محبوبیت زندگی را بدرود گفت. هنرمندی که نه با بودجههای میلیاردی، نه با امکانات بالا، فقط با یک ابزار کار میکرد: شناخت عمیق و دقیق مردم دیارش. او میدانست چه چیزی گیلانیها را میخنداند و چطور میشود با یک کلمه گیلکی بر درد روزمره مردم مرهم گذاشت و هزار خاطره را زنده کرد.
رضا نظری، متولد 9 تیر ۱۳۵۵ در شهر بندرانزلی، بازیگر، طنز پرداز و کمدین گیلانی بود که بیش از سه دهه در عرصه تئاتر و تلویزیون فعالیت کرد. او با شخصیت «اسی دربدر» در سریال خندان شبکه باران به شهرت رسید و تا زمان درگذشتش در 3 دی ماه ۱۳۹۹ بر اثر بیماری سرطان خون، یکی از محبوبترین چهرههای طنز محلی ایران باقی ماند.
رضا نظری در رشته مدیریت خدمات بندری تحصیل کرد، رشتهای که نشانه از موقعیت جغرافیایی زادگاهش دارد. اما روح و قلب او، وی را به دنیای تئاتر و بازیگری کشاند.
فعالیت رضا نظری در دنیای هنر
وی از سال ۷۰ در حالی که فقط 15 سال سن داشت با نمایش «سفر» وارد عرصه بازیگری شد. این نمایش به کارگردانی علیرضا غاروریانی، نقطه آغاز مسیری بود که نظری را به یکی از محبوبترین چهرههای طنز گیلان تبدیل کرد. در سال ۱۳۸۰ حامد آهنگی در کنار رضا نظری کار در برنامه جنگ شبانه را آغاز نمود که نشانه اهمیت کاری نظری در آن زمان بود.
رضا نظری در نمایشهای «نخالههای دلباخته»، «دزدان ناشی»، «شبنشینی در گورستان»، «من فیروز ۲۵ سال دارم»، «تموم حرفات دروغ بود»، «این چند پدر ۱ و ۲» و «جنجالیهای ۲» به بازی پرداخت. این نمایشها که اکثرا به زبان گیلکی اجرا میشدند، ارتباط عمیقی با گیلانیان برقرار میکرد و خنده را به مردم سرزمینش هدیه میداد.
از سریالهایی که رضا نظری در آنها به ایفای نقش پرداخته میتوان به «کوچه خندان»، «سرخوشها»، «کمیسر دل نازک»، «بستنیسرای داغ»، «عطر ترنج»، «خانه پدری» و «آن سنگ گران» اشاره کرد.
او با شخصیت «اسی دربدر» در سریالهای شبکه باران به یکی از شخصیتهای ماندنی تلویزیون تبدیل شد. این شخصیت که با لهجه و فرهنگ گیلکی عجیبن شده، تبدیل به نمادی از طنز محلی گردید و پس از آن نام رضا نظری با این شخصیت گره خورد. او در سال 1389 به عنوان پربینندهترین هنرمند تئاتر استان لوح تقدیر و تندیس بلورین از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان دریافت کرد.
تاثیر بر فرهنگ گیلان
رضا نظری فراتر از یک بازیگر گیلانی، دلیل شادی و خنده مردم این سرزمین بود. او نقش زیادی در زنده نگه داشتن زبان گیلکی ایفا کرد و با استفاده از فرهنگ گیلانی، صحنههایی خلق کرد که ریشه در زندگی مردم همین سرزمین دارد.
او میکوشید مشکلات و رنج مردم را در قالب نمایشهای طنز نشان دهد و عقیده داشت، باید با زبان طنز مشکلات جامعه را بیان کرد. وی از مسئولان میخواست از نمایش مشکلات جامعه به شکل طنز ناراحت نباشند و در رفع این مشکلات کوشش کنند.
طنزهای گیلکی او مانند «این چند پدر» و «عشق هرگز نمیمیرد» هنوز هم در فضای مجازی دستبهدست میشود و نسلهای جدید را با هنر او آشنا میکند. اکنون با گذشت سالها از مرگ او، جایش در رشته طنز استان گیلان خالی است.
روزهای واپسین رضا نظری
رضا نظری در ماههای پایانی عمر به دلیل بیماری سرطان خون در بیمارستان توس تهران بستری بود و تحت شیمی درمانی قرار داشت. او پس از گذران 7 ماه دوره سخت بیماری در تاریخ 3 دی ماه 1399 در تهران درگذشت. پیکر او در آرامگاه گلزار شهدای انزلی در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.
رضا نظری در سن 44 سالگی و در اوج فعالیت هنری از دنیا رفت. میراث او هنوز زنده است و آثار او هنوز در پلتفرمهای مختلف با استقبال مردم مواجه میشود. او هنرمندی بود که بر سادهترین صحنهها و با کمترین امکانات مردمش را میخنداند و شادی میآفرید. پس از درگذشت او، یکی از خیابانهای زادگاهش، بندر انزلی، به نامش نامگذاری شد.
تی خیرخواه، گیله مرد از گیلٚ تایم